TAHİR KAVRİ YAZDI: IĞDIR’DA ELEŞTİRİ OKLARI NEDEN HEP AYNI İSİMLERE YÖNELİYOR?

Evet, eleştiri demokrasinin temelidir. Ancak ortada ciddi bir problem var:

Bu eleştirilerin büyük bölümü mesnetsiz, küçümseyici ve itibarsızlaştırmaya yönelik söylemlerden ibaret.

Peki sormak gerekir: Iğdır’da eleştirilecek başka kimse kalmadı mı?

ORTADA SUÇ YOK, HİZMET VAR AMA ELEŞTİRİ VAR

 Bugüne kadar ne Cantürk Alagöz ne de Ali Kemal Ayaz hakkında;

Yolsuzluk,

 Dolandırıcılık,

Kamu malına zarar,

Kaçakçılık, gibi herhangi bir ciddi iddia kamuoyuna yansımış değildir.

Aksine ortada somut gerçekler vardır:

Iğdırspor’un belirli bir seviyeye taşınması, Organize sanayi yatırımları ve lisanslı depo projeleri,

 400 yataklı hastane yatırımı,

 Ulaşım ve altyapı projeleri,

Devam eden ve hayata geçmesi planlanan birçok hizmet…

Yani ortada konuşulması gereken şey iddia değil, icraattır.

ASIL ELEŞTİRİLMESİ GEREKENLER NEREDE?

Ancak ne hikmetse eleştiri okları hep aynı isimlere yöneliyor.

Oysa Iğdır’da;

Servetini büyütmekten başka hiçbir derdi olmayan,

 Halktan kopuk yaşayan,

Bir esnafın kapısından içeri girmeyen, Çayını içmeyen,

Halkla iletişim kurmayan,

 Şehrin sorunlarına sırtını dönmüş birçok isim yok mu?

Bankadaki hesabını büyütmekten başka hiçbir katkı sunmayan,

Toplumsal sorumluluktan uzak duran bu kişiler neden gündem olmuyor?

BU ELEŞTİRİLERİN AMACI NE?

 Burada açık bir çifte standart söz konusudur. Hizmet üretenler hedefte, Sessiz kalanlar görünmez.

Bu durum ister istemez şu soruyu gündeme getiriyor:

 Bu eleştiriler gerçekten hizmet eksikliğinden mi, yoksa başka hesaplardan mı kaynaklanıyor?

SON SÖZ: ELEŞTİRİ ADİL OLMAK ZORUNDADIR

Eleştiri olacaksa herkes için olmalıdır.

 Hedef seçerek, küçümseyerek, itibarsızlaştırarak değil…

 Eğer Iğdır konuşulacaksa:

 Gerçekler üzerinden konuşulmalı,

Hizmetler üzerinden değerlendirme yapılmalı, Ve en önemlisi adaletli olunmalıdır. 

Aksi halde yapılanlar eleştiri değil, algı operasyonu olarak kalır.