Okuyunuz: Adamlığımın Bedelini Ödedim, Karaktersizliğin Değil!
Tahir Kavri: Bana güveneni hiçbir zaman yarı yolda bırakmadım, pişman da etmedim. Kimsenin malında, makamında, ekmeğinde gözüm olmadı.
Eğer ben sessiz kaldıysam, elim ayağımı çektiysem, muhatap almıyorsam ya sırtımdan vurmuşsunuzdur ya da arkamdan konuşup nankörlük etmişsinizdir. Ya da sözde samimiyetinizin sahte olduğunu anlamışımdır. Yoksa ben durduk yere hiç kimseden uzaklaşmam.
Hiçbir dostluğun, hiçbir samimiyetin arkasına saklanıp menfaat hesabı yapmadım.
Yüzüme gülene arkadan hançer vurmayı karakterime yakıştırmadım.
Belki çok zengin olmadım…
Belki herkes gibi büyük hesapların adamı da olamadım…
Ama hiç kimsenin ahını omzumda yük etmedim. Kimsenin hakkını yiyip kendime yol çizmedim.
Bugün dönüp geriye baktığımda vicdanım rahat, alnım açıksa; işte en büyük zenginlik budur. Herkes kendi kalbinin ekmeğini yer.
Kimin ne olduğu günü geldiğinde ortaya çıkar. Ben, Allah’ın verdiğine şükredip elimdekilerle mutlu olmayı bilenlerdenim. Çünkü insanı büyük yapan malı değil, taşıdığı yürektir.
