Okumadan Geçmeyiniz: Türk–Kürt Ayrımcılığı Bu Ülkenin Ziyneti Değil, Yarasıdır

Benim inancım şudur: Eğer bu ülkede tek bir şeyi değiştirebilsek, pek çok sorun zaten kendiliğinden ortadan kalkacaktır. O da insanların arasına sokulan Türk–Kürt ayrımcılığıdır.

 Tarihimize baktığımızda aslında birlikte yaşamanın, omuz omuza mücadele etmenin sayısız örneğini görürüz.

 Yüzyıllar boyunca bu topraklarda Türküyle, Kürdüyle, Lazıyla, Çerkeziyle insanlar aynı sofrayı paylaşmış, aynı bayrağın altında yaşamıştır.

Ancak ne yazık ki zaman zaman aramıza nifak tohumları ekilmiş, insanlar kimlikleri üzerinden ayrıştırılmaya çalışılmıştır.

Bugün hâlâ bazı çevreler bu ayrımcılığı körüklemeye çalışsa da toplumun büyük bir bölümü artık bunun farkındadır. Vatandaşlarımız artık bu eski ve köhnemiş ayrımcılığın hafızalarımızdan tamamen silinmesini istemektedir.

 Ben Doğu Anadolu’da yaşayan bir insanım. Bu ülkenin her karış toprağını seviyorum. Türkiye benim vatanım, benim yurdumdur. Evet, ben Türk değilim; yedi ceddim Kürt’tür.

Ancak aynı zamanda bu ülkenin bir evladı olarak bir Kürt kadar Türk’üm, bir Türk kadar da bu vatanın sahibiyim. Çünkü bu ülkenin güzelliği farklılıklarımızda değil, birlikte yaşayabilme gücümüzde saklıdır.

 Bugün bazı insanlar kendi çıkarları için toplumun arasına ayrılık ve düşmanlık tohumları ekmeye çalışıyor. Fakat artık bu oyunlara gelmemek gerekiyor.

Kimsenin cebini doldurmak için toplumun arasına nifak sokmasına izin vermemeliyiz. Bizim özümüze dönmemiz gerekiyor. Çünkü dışarıda zaten yeterince düşmanımız var.

Öncelikle birbirimize sahip çıkmamız gerekiyor. Bu kadar güzel bir ülkede yaşayan insanlar olarak böylesine ayrıştırıcı, böylesine kırıcı bir hayatı yaşamak hiçbirimizin kaderi olmamalıdır. İ

nanıyorum ki bir gün bu ayrımcılık tamamen ortadan kalkacak. İnsanlar birbirine kimliğiyle değil, insanlığıyla bakacak.

Ve o gün geldiğinde hep birlikte göreceğiz ki: Biz aslında birlikte çok daha güçlüyüz. Saygılar ve Sevgilerimle Tahir Kavri