DOSTLUK VE VEFA NEREDE KALDI? ZOR GÜNLER, GERÇEK YÜZLERİ ORTAYA ÇIKARIYOR

Günümüzde dostluk, kardeşlik ve vefa gibi değerlerin giderek zayıfladığına tanıklık ediyoruz.

 İnsanlar artık bir insanın karakterine, mücadelesine ya da yaşadığı zorluklara değil; cebine, makamına ve kendilerine sağlayacağı çıkara göre değer verir hâle geldi.

Ne olduğuna değil, ne verdiğine bakan bir anlayış ne yazık ki toplumun birçok kesiminde yaygınlaştı.

Hayatın en zor dönemlerinde ise gerçekler tüm çıplaklığıyla ortaya çıkıyor. İyi günlerde etrafınızı dolduran birçok kişi, zor günlerde birer birer ortadan kayboluyor.

İşte o zaman kimin gerçek dost, kimin sadece çıkar ilişkisi içinde olduğu açıkça görülüyor.

Ben de yaklaşık 9 yıldır ciddi sağlık sorunlarıyla mücadele ediyorum.

 Bu süreçte maddi ve manevi olarak büyük sıkıntılar yaşadım. Geçmişte elimden geldiğince birçok insanın yanında oldum, dertlerine ortak oldum, destek verdim.

Ancak bugün dönüp baktığımda, en zor günlerimde yanımda duranların sayısının ne kadar az olduğunu acı bir şekilde gördüm.

 Bu yaşadıklarım bana önemli bir gerçeği öğretti: Kendinizi kimse için tüketmeyin, kimseyi gereğinden fazla yüceltmeyin.

Çünkü menfaat bittiğinde birçok insanın sevgisi de, dostluğu da bitiyor. Geriye ise sadece mücadele eden insanın sabrı ve Allah'a olan inancı kalıyor.

Toplum olarak yeniden vefa, merhamet ve dayanışma duygularını hatırlamamız gerekiyor. Çünkü gerçek dostluk; iyi günde alkışlamak değil, kötü günde omuz vermektir.

Zor zamanlarda sessiz kalanlar değil, el uzatanlar unutulmaz. Unutulmamalıdır ki, insanın gerçek değeri sahip olduğu imkânlarla değil; zor zamanlarda gösterdiği vicdan, sadakat ve vefa ile ölçülür.